Makgadikgadi National Park

Vandaag zijn we om 6.00 vertrokken richting Khumaga Camp, hier vlak bij staat er dat er een Hippo Pool moet zijn. Onderweg zagen we wat giraffen. En bij Khumaga camp gingen we eigenlijk vanuit dat ook de Boleti River droog stond, maar tot onze verbazing zagen we bij de Matopi loop dat er water in stond en dat er aardig wat zebra’s stonden.

Bestemming: Afrika

Reistype: Safari

Vandaag zijn we om 6.00 vertrokken richting Khumaga Camp, hier vlak bij staat er dat er een Hippo Pool moet zijn. Onderweg zagen we wat giraffen. En bij Khumaga camp gingen we eigenlijk vanuit dat ook de Boleti River droog stond, maar tot onze verbazing zagen we bij de Matopi loop dat er water in stond en dat er aardig wat zebra’s stonden.

Na een stukje verder rijden, konden we naar beneden rijden en kwamen we echt vlak langs de Boteti River met zo veel zebra’s, het hield niet op, het was zo mooi! Bij het volgende stuk waar we naar beneden konden zagen we bij de Hippo pool wat olifanten staan. Maar toen we de heuvel voorbij reden zagen we er veel meer. Wat een plezier hadden die olifanten in het water en van elke heuvel kwamen er steeds meer aan. Totaal hadden we er wel een stuk of 50, echt niet normaal. De nijlpaarden vonden het wel een beetje druk en sommige kwamen er maar even uit. Na een tijd genieten besloten we nog een stukje verder te rijden. Daar lag ook nog eens een leeuw, die zit hier wel goed met al die beesten. Dat kon je ook wel zien, want overal lagen dode zebra’s en giraffen.

BC7O1736-Edit

Bij de receptie van Khumaga Camp hebben we gevraagd of we even gebruik mochten maken van het toilet gebouw, want na zo een ochtend hadden we wel hoge nood. Eerst mocht het niet omdat het een privé Camp was, maar ineens sloeg hij om en mocht het. We hebben er gelijk gebruik van gemaakt en ook even ontbeten / geluncht. Toen kwamen we er achter dat door het gehobbel een 5 liter flessen water voor het douche was gesneuveld, eieren in de koelkast kapot waren gegaan. Dat wordt schoonmaken als we terug zijn. We hebben nog een ander stukje gereden, waar zoveel zebra’s voor ons auto voorbij rende, dat ze aan de overkant een file vormden. Om 13.30 uur besloten we terug te gaan naar de Boteti River, wat we daar zagen was niet normaal! Het leek wel een droom. Zover datje kon kijken was helemaal zwart / wit van de zebra’s met daar tussen door gnoes, koeien, koedoes en olifanten. Het is gewoon niet te beschrijven wat wij hebben gezien, je moet dit echt mee maken. Ze zeggen dat hier de één na grootste migratie van de zebra’s plaats vind, nu weet ik wel waarom. Om 15.10 uur besloten we de mooie droom in te ruilen voor een nachtmerrie van een weg terug. We hebben weer flink wat gestuiterd en flink wat mulle stukken door het zand gehad. 16.30 uur waren we terug en was het tijd voor de grote schoonmaak. Van de 18 eieren hadden we er nog maar 6 over en het brood was ook al aan het beschimmelen. Na het eten en een heerlijke douche, hebben we gezellig om het kampvuur gezeten en kwamen er nog een groep gnoes voorbij rennen, mooi gehoor zo in de avond. Om 21.30 uur zijn we de tent in gedoken. Na genieten van de mooie dag vol beesten!

Tree island in Magadikgadi National Park

6.05 uur zijn we gaan rijden richting de pan. Blijkbaar had het vannacht best wat geregend. Het gras was nat en rook heel zoet en de pannen zagen er ook vochtig uit en roken modderig. Onderweg zagen we veel groepen met dieren en zijn we zelfs een waterhol tegen gekomen. Het stuk rijden op de pan was net een speurtocht, de wegen waren moeilijk te zien op die opgedroogde modder. Het was wel een mooie omgeving en we hebben even gevlogen met de drone. Op de terug weg ging er een heuvel naar beneden. Gelukkig remde Mike op tijd, want dat ging zo link naar beneden, dat we bijna ons auto in de prak hadden gereden, we zijn maar via de zijkant er langs gegaan. Toen we terug kwamen op de campsite zagen we dat we buren hadden gekregen, dit hadden we nooit verwacht eigenlijk. Nadat we het laatste brood hadden opgemaakt en de tosti’s op hadden hebben we de tent opgezet. Met alle luiken open lag dit heerlijk. Mike heeft wat foto’s gedaan en ik heb wat geschreven voor deze blog. Maar rond 15.00 uur werd het toch te warm met 37,8 graden en ben ik maar buiten verder gegaan. Maar toen Mike de drone batterij ging opladen via de accu van de auto, ben ik in de auto gaan zitten met de airco aan. Deze middag gaan we niet rijden en hebben we lekker gerommeld, gaan we zo op ons gemak appel pannenkoeken bakken. Rond 19.10 uur zag je flink wat bliksem in de verte. Mike is met z’n camera op pad en nu ik klaar ben met de afwas ga ik heerlijk verder in m’n boek.

F96A4152-Edit

Vast zitten in de modder

We waren gister net op tijd de tent in gedoken, wat ging het tekeer! Waaien, regen en ook twee hele harde klappen van onweer heel dichtbij. We schrokken ons dood, alsof er vuurwerk naast je oor werd afgestoken. De onweer was gelukkig al snel weg, maar de regen heeft de hele nacht wel aangehouden. Om 5.1 5 ging de wekker, die we amper hoorde door de harde regen. Alleen had eruit gaan nog geen zin, want de tent konden we niet zeiknat inklappen. Op zo een moment baal je wel en had het handig geweest als je gewoon je tent kon laten staan en kon gaan rijden. Nu werd het pas rond 7.30 droog en hebben we de auto onder de boom vandaan gezet in de hoop dat hij snel zou drogen. Ondertussen zagen we dat er zoveel regen was gevallen, dat de pan vol met water lag. De droge, harde grond was nu een natte modderige oppervlakte. We zijn er even heen gelopen en hebben door de pan gelopen. Om 9.00 besloten we de tent die nog iets vochtig was toch in te klappen en te gaan rijden. We waren wel benieuwd of er nou meer leven was nu er overal water in de pannen lag. Maar uiteindelijk was het erg stil. De eerste paar pannen konden we er omheen rijden, maar daarna moesten we er dwars door heen. Dit hebben we maar niet gedaan omdat we het een groot risico vonden om vast te komen staan. Maar zoals Mike thuis al riep, het is niet de vraag of we vast komen te staan, maar wanneer! Nou ik kan jullie mededelen, dat was vandaag om 11.20 op de terug weg. De auto stond zo vast in de blubber zooi, tot aan de onderkant van de deur. Tot aan ons knieén stonden we in de blubber te scheppen. We hadden 2 grote stukken van een boom gevonden en onder de banden gelegd, maar na een aantal pogingen nog geen succes. De moed hadden we al een beetje opgegeven en we besloten te bellen met de satelliet telefoon naar het nummer wat de man bij de gate ons had gegeven. Maar dit nummer was niet in gebruik. We zijn toen nog meer takken gaan zoeken, nog meer gaan graven en de krik erbij gepakt. Om 15.00 konden we eindelijk juichen, het harde werken werd beloond en we waren eruit! De auto is één zooi, maar dat zien we wel weer als we op een camping staan met water! Om 16.10 waren we terug en hebben we bij Mike wat stekels uit zijn voeten moeten trekken, nog steeds heeft hij er last van en ontdekt hij er steeds meer. Snel hebben we nog wat gegeten en toen kwam de regen al weer snel tevoorschijn. Eerst hebben we ons maar even gedoucht zodat alle modder zooi eraf was. Om 17.30 konden we de muffe tent in, hij was nog niet voldoende uitgewaaid helaas. Maar ergens anders kunnen we niet droog zitten! We zitten aan onze tent gebonden met dit weer. Gelukkig hebben we genoeg meegenomen de tent in en vermaken wij ons prima.

SAM_1200

De Boteti River

De hele avond had het geregend, dus onze tent werd vanochtend weer nat ingeklapt. We zijn nog even richting de Boteti River gereden waar we toen zo hebben genoten van alle dieren. Gelukkig was door de regen de weg beter te doen! Het was alleen erg stil. Onderweg 2 honing dassen gezien en wat zebra’s. Bij de Boteti River alleen een groep gnoes en 3 olifanten. We zijn daarna het park uitgegaan en richting Tiaans Camp gegaan, dat ligt 5 minuten van het park vandaan. De pond vaarde niet omdat het water te laag was. We moesten dus dwars door de rivier rijden en na gister was dat toch wel even spannend. Op de camping die muffe tent maar weer opgezet en alles gewassen en gelucht. We hebben zoveel gewassen dat we te weinig waslijn bij ons hebben. Gelukkig is hier wel een zwembad waar we even kunnen afkoelen en hebben we een zangkoor naast de camping, het houd niet op en lijkt wel steeds het zelfde deuntje. Eind van de middag zijn we nog even terug het park ingegaan. Er was al wel wat meer leven, giraffen, olifanten en zebra’s hebben we gezien. Helaas niet meer in de grote groepen van een paar dagen terug. S avonds hebben we hier sinds lange tijd weer last van muggen gehad en jeetje wat zaten er veel torren overal.

Ons avontuur in Tiaans Camp

Onze eerste nacht bij Tiaans Camp zit er op. We hebben vandaag gewoon heerlijk uitgeslapen tot 8.30! Na een heerlijke douche vol met gezelschap van de torren, zouden we de banden even gaan oppompen van de auto, die nog redelijk leeg waren van toen we vast stonden. Alleen kregen we de motorkap niet meer open. De bumper zat niet meer helemaal op de juiste plek, we denken doordat we de krik hebben gebruikt. Na wat sleutelen zat het allemaal wel weer redelijk, maar we kwamen er ook achter dat niet alles zo best gelast zit daar onder. We konden nu in ieder geval de motorkap openen en de banden oppompen. Om 10.50 zijn we naar Rakops gereden, een dorpje 70 kilometer verder op. Hier hebben we gelukkig kunnen tanken en bij een winkeltje hebben we onze voorraad weer aangevuld. Dit keer alleen geen kaas en eieren, maar wel na lange tijd een heerlijk stuk vlees en aardappels. Om 13.35 waren we terug, we hebben de watertank nog even gevuld, de laatste spullen opgeladen en zijn klaar om morgen naar Nxai Pan te gaan.

Fotografie: Mike de Kok Wildlife Photography

Mijn passie is reizen en ik deel graag de beste highlights en leukste bezienswaardigheden op de wereld met jullie op Globally Online. Lees mijn reisartikelen en laat je inspireren voor jouw volgende rondreis.

Toevoegen aan Whishlist

Voeg het reisartikel "Makgadikgadi National Park" toe aan je persoonlijke reisplan met onderstaande button.

Gerelateerd Artikelen

Pin It on Pinterest